સાગરોપમ ના ગણિત અને વાસિતબોધના ચક્કરો
આંખ સામો અંધકાર અને તમામ નસો તંગ હતી
બળતી રહ્યી અગરબત્તી તોયે સુગંધ ફેલાયી નહિ,
ફીરકી થતી ખાલી ને જિંદગી કટી પતંગ હતી ....
*--------------
અંધારામાજ અચાનક ઠેશ વાગી છે આ જ્ઞાનની
ખુલી ગયો ભંડાર જ્ઞાનનો ને દિલમાં બસ, ઉમંગ છે
પળે પળે રહેવાય જાગૃત,મારાજ આત્મા ની સાક્ષીમાં
રોમ રોમ રહે પુલકિત આ કેવો ગઝબ નો રંગ છે!
કયી લાયકાતે મળ્યું પદ?, મુક્ત થયો બંધનથી
ક્ષણે ક્ષણે વાગે છે ઢોલ, દિલમાં તેવા ઉમંગ છે
રડી પણ શકાતું નહિ ત્યાં ખીલખીલાટ હસાય છે
ના પાનખરનું નામોનિશાન,બસ,વસંત વસંત છે.
બે કોડીનો આદમી થયી,હું કાલે સુધી રડતો હતો,
સ્વામી થયો બ્રમ્હાંડ નો, નયનો મારાજ દંગ છે..
No comments:
Post a Comment